Javaanse danseres

season wishes

2012-01-02T11:05:00.002+01:00

Ayurveda Yoga en Dorn Praktijk Amsterdam
Javaanse danseres
Monique
wenst je
Fijne Feestdagen en een Gezond Liefdevol 2012

Namasté

Javaanse Dans en Gamelan 6e editie

2011-11-22T09:36:00.004+01:00

Op 20 november werd de Javaanse dans en Gamelan voorstelling voor de 6e achtereenvolgende jaar georganiseerd. Ondanks de staking van het openbaar vervoer in Amsterdam zat de zaal weer helemaal vol met enthousiaste toeschouwers.
Dit jaar bracht onze dansgroep 3 javaanse dansen, de Gambyong Pare Anom, Dwi Asmoro en Sekartaji met het gamelan orkest Wiludyeng. De javaanse dansen Dwi Asmoro en Sekartaji werden voor de eerste maal door onze danseressen/danser uitgevoerd met live muziek.
De maskerdans Sekartaji waarin Intan Sekartaji, Monique Panji en Mike Klono tot leven brachten, werd met groot enthousiasme ontvangen.
na afloop werd er gezellig met z'n alleen indonesisch gegeten, met dank aan Ivy, die weer heerlijk gekookt had.

19 augustus Javaanse dans in Maurik

2011-08-03T16:22:00.003+02:00

Ter afsluiting van de indische week zullen Intan en Monique 2 javaanse dansen uitvoeren voor het verzorgingshuis Valentijn/Valentino in Maurik. Het is weer even een tijdje geleden dat we optraden, maar doordat tijdens de laatste javaanse dansvoorstelling een verkeerde cd opgezet werd kregen we een goed idee om deze keer dan de Golek Manis "echt" maar weer eens te dansen. Uiteraard staat ook de mondrorini onze favoriete javaanse gevechtsdans weer op het programma.

In oktober hebben we ook weer 2 dansvoorstellingen waarvan 1 op de pasar keliling te den haag. En in november, 3e zondag staat weer het gezamenlijk optreden javaanse dans en gamelan op het program. Mike Intan en ik (Monique) zullen voor het eerst de maskerdans met live gamelan opvoeren.

javaanse dansvoorstelling in Schaijk - 85 jarige

2011-07-01T21:04:00.000+02:00

Ik wordt op duivendrecht opgehaald. We gaan vandaag optreden in een manage in Schaijk met Lipizanerpaarden. Het is mooi weer en we hebben er zin in. We krijgen een warm onthaal. Degene voor wie het feestje moeten we een beetje voor de gek houden omdat ze niet mag weten dat wij voor haar komen dansen.

We krijgen eerst in de buitenbak een dressuur demo, echt mooi. Daarna kleden wij ons om en gaan de gasten aan tafel in de binnenbak. Voor ons hebben ze mooi podiumpje gemaakt. De eerste dans is de golek srirejeki, huh, oooooh halverwege verandert de muziek en blijkt het de golek manis te zijn, oeps. we dansen gewoon door en blijven vriendelijk lachen. suffe nick heeft het verkeerde nummere opgezet. maar het mag de pret niet drukken, moeder is ontzettend ontroerd en daar doen we voor.
de tweede dans is de mondrorini. het podium is hier eigenlijk iets te klein voor, maar het lukt zonder eraf te vallen tijdens het gevecht.

Javaanse dans voorstelling In het teken van de heritage -VOC

2011-04-18T16:01:00.004+02:00

Na een cursusdag medische bijscholing met de trein naar Rotterdam. Ik heb nog veel tijd dus ik ga maar eerst een hapje eten bij de Griek. Daarna ontmoet ik Mike op station Blaak en lopen we met onze trolleys over de Willemsbrug naar het Noordereiland. We gaan vanavond voor het studenten Gala van het eurocollege de engar-engar dansen. Deze javaanse dans heb ik al heel lang niet meer uitgevoerd dus op zich wel weer spannend om te doen. We krijgen een tafeltje in een hele grote ruimte waar het nogal donker is. Slecht licht om je op te maken, maar gelukkig zijn we ervaren. ik besluit geen tjabang ofwel bakkebaard te tekenen, want we moeten na onze javaanse dans weer snel omkleden en afschmincken om de laatste trein te halen. Wat nog nooit is voorgekomen, in onze danscarriere is dat we zelfs 5 minuten eerder op moeten, meestal loopt het uit. We lopen de zaal in en er wordt oorverdovend gejuicht. Gespannen wachten we af, verkeerde muziek, klinkt indonesisch, maar verder houdt de herkenning op, volgende cd, nogmaals verkeerde muziek, nog steeds geen javaanse dansmuziek voor de engar2. Eindelijk de 4x keer dat de muziek aangaat kunnen we beginnen. De Engar2 is een javaans liefdesduet. Inmiddels is de aandacht van het grootste deel van het publiek afgezwakt en als we tijdens onze javaanse dans het publiek in kijken zijn er slechts enkelen die echt kijken. Verder gaat de dans goed hoewel je sommige instrumenten nauwelijks kunt horen. Het is voorbij voordat we het weten en binnen 20 minuten na onze dansvoorstelling staan we weer buiten en lopen weer de Willemsbrug over terug naar Blaak. Ik ben uiteindelijk tegen 1uur thuis.

Javaanse Dansworkshop op ISA

2011-01-18T15:43:00.000+01:00

Voor het 10e achtereenvolgende jaar hebben Intan en Monique weer een dansworkshop javaanse dans gegeven aan de groep kinderen van 9-10 jaar op de internationale school in Amstelveen. Het is donderdag 13 januari en het zo waar een keer droog. Deze keer geven we de javaanse dansworkshop op een open plek tussen 3 klaslokalen omdat het podium van het theater geboekt is. Het is weer een leuke intensieve anderhalf uur met leergierige jongens en meisjes.

Weekend van de Javaanse dans 26 27 28 november 2010

2010-12-13T11:40:00.005+01:00

3 dagen lang javaanse dansvoorstellingen.
het begon vrijdag middag voor de vrouwen migranten organisatie Zami in Amsterdam Zuid-oost waar Mike en ik de Ekaprawiro gedanst hebben. Grote mannendans, of nu ook door deze organisatie benoemd als grote vrouwendans, omdat ik mee deed, want ook vrouwen waren lijfwachten in het oude tijdperk van koningen en prinsen en prinsessen op het oude java.

na de dansvoorstelling moesten we racen naar het gamelanhuis waar we de generale repetitie hadden voor zondag. Dat ging op zich wel goed. Alleen 1 gamelan speelster ontbreekt en vorige week toen zij opeens meedeed met haar fluit voor de mondrorini klonk het weer heel anders en nu ze er niet is klinkt het weer anders. Niet zo handig voor een generale. Het is wel veel schakelen. Ook de pesinden lijkt een andere tekst te zingen voor de golek dan die we gewend zijn en omdat de boxen achter ons staan hoor je vooral de zang die de instrumenten (en daarmee het ritme enigzins) overstemt.

zaterdagavond, het is berekoud en Sandra haalt mij op. daarna rijden we langs het CS en pikken Intan op. In het partycentrum Jan van Galen is een hindoestaanse verjaardag waar wij zijn uitgenodigd om een javaanse dans te doen.

En dan is het zondagochtend, de grote dag, het 25 jarig jubileum van het gamelan orkest. ik voel me niet gespannen, ben eigenlijk super rustig. ook vandaag is het weer super koud, maar de zon schijnt en op de fiets naar het gamelanhuis. alle danseressen zijn er al als ik aan kom, ook een bijzonderheid want meestal is iedereen later dan ik. het is niet echt aangenaam in de ruimte om te verkleden en gamelanspeleres lopen in en uit met hun familie. dat is wel irritant, ook 3 meisjes zijn luidruchtig aan het spelen. Sandra stelt voor dat omdat Intan en ik al onze kain aan moeten voor de mondrorini omdat we geen tijd hebben om ons volledig om te kleden tussen de dansen door, dat wij voor staan en dat zij mijn plek inneemt als dobbelsteentje. ik vind het goed, maar ze moet dit zelf met Mike overleggen, hij wilde perse dat deze keer 2 andere meisjes voor zouden staan dan Monique en Intan. Hij stemt in, qua kleding ziet dat er dan toch beter uit, minder rommelig. De dans gaat goed en iedereen is enthousiast. Daarna is Mike aan de beurt met Gatot Kocoh. Helaas kunnen wij niet kijken want we moeten als de wiedeweer omkleden. mijn kain zat niet lekker tijdens de vorige dans en ik moet toch ook van de kou naar een zekere plaats, dus toch de kain helemaal opnieuw aangetrokken. We zijn net op tijd klaar. de 2e jengkeng voelt dat ik niet lekker zit en ik bedenk me hoe ik overeind kan komen straks, want in de beweging kan ik eigenlijk niet mijn hand gebruiken om me op te duwen, het wordt wat wiebelig opstaan en bij Intan zie ik dat ze 1 sampur vergeet te pakken.
De mondrorini duurt lang, Mas Bambang vergeet weer de eerste steekpartij aan te geven met de getsjrek, maar het gevecht loopt verder lekker, bij het volgende deel van het gevecht krijg ik de pijl niet lekker in de boog en ben aan het freubelen en vergeet bijna mijn stapjes te doen, uit mijn ooghoek zie ik Intan en beweeg mee. ik ben niet helemaal tevreden aan het eind, had me hier erg op verheugd maar door die stomme pijl die ik niet onder controle kreeg ben ik afgeleid.

Na de pauze is er Wayang kulit door Mas Bambang. het verhaal is hoofdzakelijk in het javaans, maar soms zegt ie wat in het engels er tussendoor.
het was weer een geslaagde samenwerking, een volle bak en het publiek was heel enthousiast. na het opruimen van de zaal eten we nog gezamenlijk.

Pasar Kelilin Den Haag

2010-11-09T16:40:00.002+01:00

Zaterdag 6 november, toch maar met de trein hoewel het redelijk zacht weer is en ik best op de motor zou kunnen. in de trein kan ik echter nog een keertje het filmpje van de dans zien. we hebben deze week niet meer kunnen oefenen omdat Mike ziek was, dus het wordt een echte vuurdoop voor mij, voor het eerst javaanse grote mannendans ofwel Gagah stijl, Ekaprawiro

17 juli javaanse dansvoorstelling Almere

2010-07-18T17:50:00.001+02:00

Het is een warme dag en ik ontmoet de andere dansers op het station in Almere. Vandaag geven we een dansvoorstelling op een javaans surinaams feestje ter ere van een besnijdenis. De ruimte in het huis blijkt veel te klein voor een dansvoorstelling te zijn, het is warm, de zon schijnt dus we besluiten om buiten op het (knollen) grasveld de dansen te gaan uitvoeren.
intan en ik rijden nog even terug naar intans huis om een extra verlengsnoer te halen en de gettoblaster zodat we buiten kunnen dansen. het zijn javaanse temperaturen. we kleden ons snel om in een van de slaapkamers, maar dat snel was overbodig, we moeten nog een half uur extra wachten omdat de jaran kepan dansers 1 voor 1 uit hun trance dans terug komen en dat mag niet geforceerd worden.
op zich was het wel lekker om buiten te dansen, de javaanse dans golek, maar jengkeng(hurkzit) en kengser(schuifelen) in het gras is niet echt gemakkelijk. (oeps mike is uit zn broek geknapt).

3 juli javaanse dansvoorstelling bejaardentehuis

2010-07-04T18:01:00.000+02:00

We gaan vandaag naar Roozenburg, of all places, ergens in zuid-holland om 2 javaanse dansen te doen voor een indische middag in een bejaardentehuis. Het is een hele wereldreis met het openbaar vervoer, met de bus, met trein, met een boemel, met de pont, met benenwagen en dan eindelijk zijn we er. We krijgen (met moeite) nog wat restjes te eten, kleden ons om en maken ons op. De muziek tijdens de dans is ver-schrik-ke-lijk!, nauwelijks te horen en kraakt en hoest en proest. Ik baal ontzettend, ben je zo'n 4 uur op reis voor een kwartiertje dans en dan gebeurt er dit, je kunt totaal niet lekker in de dans komen. Erg jammer.

javaanse dans op huiskamer verjaardag

2010-04-11T22:53:00.004+02:00

11 april, op de fiets langs het ij, waarom waait het hier altijd zo hard?
in de luxe badkamer maken we ons op en kleden we ons in de javaanse danskleding. we dansen vandaag de golek omdat we in een huiskamer moeten dansen. de jarige is tot tranen geroerd, een surprise feestje met ons als indonesische javaanse dansact. naderhand lekker indonesisch gegeten. het was leuk.

Benefiet optreden javaanse dans

2010-02-28T18:56:00.000+01:00

27 februari 2010, met de trein naar almere. vanavond geven Intan en Monique een benefiet optreden tijdens het Lustrum feest Yayasan Setiga Jawa ing Flevoland. Intan krijgt een donatie voor het waterproject van haar dorp op java. wij dansen de mondrorini. we krijgen wat te eten, maar omdat er geen rekening is gehouden met vegetarisch krijg ik een paar sliertjes bami. (ik baal hier van). de javaans surinaamse verenigingsleden zijn heel enthousiast over onze javaanse dans. naderhand maakt de oudse zoon van I. nog wat "gekke" foto's van ons.
omdat ik sjago word als ik niet voldoende eet, kopen ze wat cakejes. dat smaakt!
s'avonds loop ik achter langs het centraal, langs t ij met mn dronken trolly (zo noem ik m omdat ie altijd waggelt) terug naar. huis.

Jaarlijkse javaanse dansworkshop IAS

2010-01-19T18:44:00.000+01:00

19 januari, we doen vanmiddag weer onze jaarlijkse javaanse dansworkshop op de internationele school. Vandaag hebben we een chauffeur, de man van I. die ons naar de locatie brengt. lekker luxe. Ik heb weinig stem vandaag, dus we proberen de kinderen wat stiller te krijgen, maar ga er maar aan staan, 70 kids. We krijgen eerst de zaal naast het podium toegewezen om nog even wat uit te werken en te oefenen. we kleden ons ook even om. om 1 uur stromen de kinderen binnen en gaan we snel aan de slag. eerst is het weer een geharrewar om alle kinderen een sampur om te doen. dit jaar geen specifieke kleur voorkeuren. daarna laten we allerlei javaanse danskleding zien die we gebruiken tijdens dansvoorstellingen, zoals maskers, hoofdtooien, jasje en attributen als keris. ook doet Intan een aantal basisbewegingen voor waarbij ik uitleg wat het is. en dan aan het echte werk, de meisjes laten we vogeltjes spelen en de jongens zijn stoere mannen. doet het altijd goed. de kinderen zijn weer heel enthousiast. als afsluiting doen Intan en ik een stukje uit de javaanse dans de mondrorini, het stukje met het keris (messen) gevecht. ik moet altijd lachen aan het eind, de jongens vragen altijd, zijn het echte messen?
na het opruimen van de sampurs (altijd een hele ravage) gaan we boven nog even een bakkie thee doen in de klas van meneer O.

Nieuwjaarswens

2009-12-20T01:41:00.002+01:00

Javaanse dans tijdens Nederland leest Oeroeg

2009-11-21T19:30:00.003+01:00

12 november, reeds vroeg in de middag vertrekken we naar Strijen, een klein plaatsje in Zuid-Holland in de Hoeksche Waard(eiland), waar ik opgroeide. We rijden van file in file en arriveren toch op de afgesproken tijd omdat we een uur eerder vertrokken dan eerder afgesproken. De bieb van Strijen organiseert vanavond een avond in het teken van Nederland leest Oeroeg, indonesische dans en indonesische eten mag dan niet ontbreken. We worden welkom geheten door de Coordinator Hetty. Wat schetst onze verbazing, we worden andermaal in de ruimte bij de toiletten gezet om op te maken en om te kleden. ik moet me inhouden om niet te exploderen, nog zo gevraagd vantevoren, aparte kleedruimte NIET in de toiletruimte. Dan zegt de assistent, oh maar we hebben nog een hele mooie grote plek hierachter,..... schuifdeur gaat open, oh nee, hier is het donker, daar kunnen jullie je niet omkleden he? De kok zegt dan, boven is ook nog een mooie grote ruimte... ik de trap op (hoe komen we straks die ijzeren trap weer af met die strakke kain, vraag ik me bezorgd af?). de zolder is een rommeltje, overal hout en spullen en op de grond allerlei zand en ander ondefinieerbaar gruis. Dan de bijkeuken. Het tafeltje wordt leeg gehaald, de kleedspiegel in de hoek gezet en wij kunnen aan de gang. nou ja, eerst komt de vrouw des huizes met vriendin langs, dan de kok moet al z'n pannen 1 voor 1 langs ons heen ophalen en als we half aangekleed zijn komt de heer des huizes ook doodleuk zonder kloppen de ruimte door gelopen.
We hebben het podium bekeken en hoewel heel schattig bedacht is het veel te klein om in ieder geval de mondrorini te dansen, bij het gevecht zouden we er echt vanaf storten. Die gaan we dus op de vloer doen, maar dan moeten er tafels verschoven worden en het tropische zand weggeveegd worden. wat erg lekker is is dat er vloerverwarming is in de gehele schuur. De javaanse dans golek verloopt enigzins moeizaam omdat onze kains blijven plakken aan de vloerbedekking van het podium waardoor we er bijna overstruikelen. We improviseren ook wat met naar achteren lopen omdat we anders van het podium vallen. Het publiek zit doodstil te kijken en applaudiseert enthousiast na afloop. De mondrorini is de 2e javaanse dans die we doen, op de vloerverwarming vloer, met zand tussen de tenen. We lijken een beetje uit balans en zijn soms helemaal niet synchroon met elkaar aan het dansen. Het schieten van de pijl gaat echter fantastisch omdat er nieuw elastiek in de bogen zit waardoor er echt goed spanning op staat en je dus echt kunt schieten. Dat voelt goed. Ook nu is iedereen weer heel enthousiast. Teruglopend naar de kleedruimte denk ik wel wat gezichten van vroeger te herkennen, ouders van oud klasgenoten. Oh ja we kregen een prachtig boeketje bloemen. Dat was leuk, dat gebeurt nog zelden dat we een bloemetje krijgen. Eigenlijk voelt dat veel fijner dan een vergoeding. (hoewel je de vergoeding wel nodig hebt om de danskleding aan te schaffen en te onderhouden, evenals de make-up). Terug naar rijden duurt zoals normaal zonder files een ruim uur.

De Gordel van Smaragd In Noordwijk aan Zee - Javaanse dans en gamelan

2009-11-01T21:48:00.000+01:00

Het is 31 oktober, vanavond hebben we een grote dansvoorstelling in het Palace hotel in Noordwijk aan Zee. We gaan 3 javaanse dansen laten zien, Golek, Enggar, Mondrorini. Ook de gamelan Wiludyeng is vandaag van de partij, helaas doen we geen gezamenlijke voorstelling van javaanse dans met live gamelan (ipv de cd). We rijden met verschillende auto's er heen en ondanks het navigatiesysteem is het even zoeken. Als wij aankomen is de rest er al en omdat we toch wat laat zijn moeten we opschieten met opmaken. Het is koud in de grote vergaderzaal waar we ons mogen omkleden, de airco staat te loeien. Na veel moeite krijgen we ook wat te drinken. Onduidelijk is of we ook wat te eten krijgen (huh ? : ( ??), de manager doet nogal ingewikkeld. De tafels zijn niet echt super handig opgesteld, ik vraag me af of mensen achterin aan de zijkant uberhaupt iets kunnen zien straks. Met wat moeite krijgen we het gedaan dat een paar tafeltjes iets naar achteren worden gezet zodat we net iets meer ruimte hebben dan een postzegel om op te dansen straks. Wij hadden verwacht dat het hotel iemand geregeld zou hebben die alles aan zou kondigen, gelukkig werpt Nick zich op om onze dansen te introduceren. We beginnen met de javaanse dans Golek Srirejeki (he, doen we die niet vaker ; ) ). Daarna doen we het duet de Enggar2.
Intussen moeten Intan en ik ons omkleden voor de laatste dans de mondrorini. We hebben echter ontzettende honger en bietsen alvast een lekker bordje indonesisch eten. Wij hebben geluk afgedwongen, want de rest mag pas als de gasten gegeten hebben wat te indonesisch eten gaan halen. Vandaag heb ik met iets minder strak ingeregen dan vorige week voor de mangoloretno (javaanse srimpi) zodat ik normaal in jengkeng straks kan zitten zonder om te vallen of te kunnen ademhalen. Tijdens het omkleden en eten horen we Justine Pamelay allerlei indische liedjes uit de oude doos zingen, het pasar malam gehalte stijgt.
Dan is het tijd voor de javaanse gevechtsdans onze lievelingsdans de mondrorini. Omdat ik nog steeds last heb van mijn verstuikte enkel en mijn voet verkeerd neerzet val ik bijna om als ik in jengkeng ga zitten, schaamrood op mijn kaken, gelukkig zie je dat niet onder de plakaat make-up. De rest van de dans verloopt wel lekker. Ik heb het weer helemaal warm. Alles gaat weer lekker stromen altijd tijdens deze javaanse gevechtsdans. (vandaag zelf voor het eerst mn daglenzen ingezet onder de bezielende(hmm) begeleiding van manlief; wat een uitkomst voor dansoptredens is dat)

Javaans danstheater

2009-10-25T20:03:00.000+01:00

25 oktober, ik fiets naar het gamelanhuis aan de Veemkade in Amsterdam. Vandaag hebben we een gecombineerd optreden met de javaanse surinamers, zij spelen het
verhaal van de geboorte van Aswatama en wij verzorgen 2 dansen, de golek srirejeki en mangoloretno. Vandaag gaat kleine Monique voor het eerst in mijn leven daglenzen in zetten zodat ik weer gewoon mezelf op kan maken en niet alles wazig zie tijdens de dansvoorstelling. ik vind het wel spannend. Ik ben de eerste van de dansgroep die arriveert en zet mn spullen alvast een beetje klaar. In het gamelanhuis is het altijd behelpen met opmaken, ik vind een minitafeltje en een kleedje om op te zitten. Het inzetten van de lenzen gaat best wel snel, de eerste wil natuurlijk niet meteen, en als ie eenmaal zit breekt het zweet me uit en mn hersens raken helemaal in de war omdat ik met 1 oog scherp zie en de ander niet. De tweede gaat gelukkig sneller. Ik heb er ook geen last van, geen irritatie, ik voel ze niet eens zitten. omdat KM de laatste training niet kon oefenen we vantevoren nog even beide javaanse dansen golek en mangoloretno.
Wij starten met de welkomstdans, de golek srirejeki, we zijn met 6 danseressen vandaag. Het animo is niet zo groot, lage opkomst van bezoekers, maar degenen die er zijn, waaronder mijn schoonouders vinden het heel erg leuk. Voor de zomervakantie hebben we eerder met deze groep het programma de geboorte van Aswatama gedaan, toen bij hun op locatie in Den Haag.
Na de pauze doen we nog een tweede dans, de mangoloretno, een echte srimpi. Dat is lang geleden dat we deze srimpi gedaan hebben, ik denk 6 jaar geleden ofzo toen ik nog bij de javaanse dansgroep van Hans zat.
Het leuke van samenwerking is is dat je nog eens leuke andere indonesische of javaanse dansers of danseressen ontmoet. Zoals Deby uit Rotterdam, een leuke vrouw die heel veel verschillende indonesische dansstijlen kent en met wie we mogelijk in de toekomst vaker kunnen samenwerken. Na de voorstelling eten we nog even gezellig met z'n allen een hapje indonesisch, gemaakt door Ivy.

Indiase, Javaanse en Moderne dans in Bijlmer theater

2009-10-22T23:28:00.007+02:00

Het is zondag 18 oktober. "Vroeg" op en met de metro naar de Bijlmer. Vanaf station Bijlmer is het nog een aardig eindje lopen naar het nieuwe Bijlmerpark theater. Aan een jongen op een bankje op het plein vraag ik de weg. Er bleken al meer mensen aan hem de weg gevraagd te hebben. Ik moet langs een soort "opvanghuis" voor drugsverslaafden. Gelukkig is het overdag en zie ik San en Mike in de Panda op zoek naar een parkeerplaatsje. We zijn ontzettend vroeg. Ik moet 4 uur wachten voordat ik op hoef. Eerst maar een kopje thee en koffie met z'n allen drinken. Het is allemaal een beetje rommelig georganiseerd. Ik heb een leuk gesprekje met een moderne danser van 21jr. Dansen is zijn leven. Met de Indiase danseressen en dansers hebben we helemaal geen contact. We hebben ze ook helemaal niet zien optreden. Zij oefenen vantevoren nog, daar heb ik iets van gezien. Wij niet. Alles loopt een beetje uit en we moeten nog later op. tijdens het aankleden blijkt ik de verkeerde mekak/bovenstuk meegenomen te hebben, mijn allereerste mekak van 15 jaar geleden. Helaas was ik toch wat steviger geworden en gelukkig had ik m destijds smaller gemaakt en konden we nu de naden er uit halen zodat ie toch paste. OEPS! Eerst gaan de 5 meiden een Golek dansen en passen Mike en ik op Jair, de kleine van kleine Monique. Eerst gilt ie de boel bij elkaar als mama weg loopt om te dansen, maar ome Mike is een goeie oppas en Jair komt tot rust. Als de javaanse dans de Golek is afgelopen en Jair nog nauwelijks over is gedragen aan zijn moeder klinkt de muziek van de Enggar2 , het javaanse dan duet al. Ik heb mijn vest nog aan, gelukkig moet Mike eerst op en kom ik een minuut later. Mike rent achter de coulissen snel (van de verkeerde kant) het podium op. Ik ben in een roes en voor ik het weet en voel is de dans alweer voorbij. In het begin keek ik wat serieus dus Mike had een goeie manier om mij te laten glimlachen. Ook danste ik op een gegeven moment niet meer in de spotlight en kreeg een flinke zet in de goede richting. Moeilijkst is om dan neutraal en glimlachtend te blijven kijken. Als echt professionele amateur javaanse danseres lukte dat mij aardig (volgens mij ; ) ) Al met al een tevreden gevoel over de uitvoering van het duet, hoewel ik het gevoel had gedanst te worden en er dus niet heel veel van mee heb gekregen. Bijzonder.

Suikerfeest op de VU - Javaanse dans

2009-09-26T22:32:00.001+02:00

25 september, vrijdagmiddag, Amsterdam Buitenveldert, VUMC. We zijn uitgenodigd door de multiculturele studentenvereniging om ter ere van het suikerfeest een javaanse dansvoorstelling te geven. Dansgroepen uit landen met een grote islamitische bevolking zijn vandaag vertegenwoordigd. Men was bijna vergeten dat Indonesie het land is met de grootste hoeveelheid islamitische inwoners en heeft ons op de valreep gevraagd om te komen dansen. We moesten ons (voor de variatie) weer eens in het damestoilet omkleden en opmaken, want de kleedkamer was vol (met mannen). Na de eerste lezing met gebed/meditatie mochten wij als eerste op. De muziek wilde niet zo lukken eerst, maar daarna was het in het publiek doodstil tot het eind. Het ging heel goed en heel gelijk. We deden de javaanse dans Golek Srirejeki. We waren gekleed in de kleuren van de indonesische vlag: wit met rood, witte kain/rok en witte sampur/ sjerp en rood jasje. We kregen een super enthousiast applaus. Echt heel leuk.

Javaans dansoptreden ter gelegenheid 75-jarig bestaan folkloritische dansgroep de klepperman in Laren

2009-09-14T18:22:00.008+02:00

zaterdagochtend 12 september, met de PANDA, naar Laren (ZH). het is droog, het waait wel flink en de zon schijnt. gelukkig want we moeten de hele dag buiten optredens verzorgen. De folkloristische dansgroep de Klepperman van Elleven in Laren viert haar 75 jarig bestaan, met vandaag multi-culturele dansoptredens. het blijkt dat wij de enige echte "exoten" zijn. de andere dansgroepen komen met dansen uit west-friesland, groot-brittannie, hongarije.

er is toch een podium gebouwd, waar ze speciaal voor ons een zeil op hebben gelegd. we worden opgevangen door danseressen van de klepperman in Larense klederdracht. nu begrijp ik wel waarom de organisatie een beetje "vreemd" reageerde op het feit dat ik het eigenlijk wel frisjes vond om zonder overkapping op straat te dansen. deze klederdracht is lekker dik, ze hebben een mutsje of hoed op en ze dansen op klompen. en wij op onze blote voetjes met blote armen. dat is toch wel een ander verhaal, een indonesisch of nederlands verhaal.

nadat iedereen van onze groep gearriveerd is gaan we naar het gebouwtje naast de kerk om om te kleden en op te maken. een man uit de engelse dansgroep wil zich tussen ons komen verkleden. hmmm liever niet. hij is een beetje verbolgen.

de introductie van de dag begint met een opening door de burgemeester en dan komen alle groepen met hun vaandel of landsvlag het podium op. Intan en ik dragen de indonesische vlag. de vlaggen blijven de hele dag op het podium wapperen, wat een vrolijk een gezicht is.

daarna beginnen de optredens, wij zijn de 4e groep iedere ronde (er zijn 3 rondes voor ons, vijf rondes voor 3 andere groepen die hun eigen muziek ook spelen). onze eerste javaanse dans is de golek srirejeki, voor Intan en mijzelf gesneden koek, maar voor de andere 2 dames een nieuwe ervaring. het zag er mooi uit. het tweede optreden van ons werd verzorgd door Mike en Ivy, die de javaanse dans enggar2.

daarna was het met z'n allen eten en een beetje kletsen met de dansers uit de andere groepen. ik was verbaasd over de hoeveelheid optredens die de klepperman jaarlijks verzorgt. dat er zoveel vraag is naar folkloristische nederlandse dansen. wel gaaf als je zoveel met je danshobby bezig kunt zijn.

onze laatste dans is na 8 u, de zon is weg, het is fris geworden, je kan wel zien dat we het een beetje koud hebben. Intan smeert lulur op mijn armen zodat de wind er geen grip op kan krijgen en het helpt echt. ik heb alleen koude voeten tijdens het dansen en dat is toch wel onaangenaam. hoewel ik het altijd heel warm krijg van de mondrorini, de javaanse gevechtsdans tussen 2 prinsessen, wil dat nu niet zo lukken omdat de kou continu optrekt vanuit mijn voeten. al met al gaat het erg goed en is het weer zo voorbij helaas. we kijken nog even naar de laatste groep, maar besluiten om niet mee te doen met de zevensprong, zoiezo kunnen we niet hurkspringen en zo met onze danskledij, maar ik heb het ook te koud. binnen zet een jongen op verzoek nog even een lekker bakje thee, mmmmmmm, wat kan dat een mens goed doen. terug rijd ik alleen mee met San en de Pan(da).

Kinderworkshop javaanse dans Amsterdam

2009-06-12T19:03:00.003+02:00

Op de valreep voor een lagere school in Amsterdam de Pijp heb ik een kinderworkshop indonesische / javaanse dans georganiseerd. Op de van Dongenschool in de Pijp hebben ze gedurende enkele weken een internationaal project, waarbij als afsluiting vrijdag de 19e een voorstelling wordt gegeven door de kinderen. Iedere klas heeft een eigen land wat hij/ zij vertegenwoordigt. De opbrengsten van het project gaan naar een goede doelen kinderproject in Nepal.
Dus vanmiddag een workshop kinderdans. We hebben de groep opgedeeld in jongens en meisjes en beginnen met een indonesische dans voor de jongens. Het is een choreografie gemaakt door mij op een stuk indonesische gamelan muziek dat we ook wel kreasi baru noemen, een nieuwe creatie. De dansbewegingen voor de jongens zijn echter gebaseerd op de klassieke javaanse dansbewegingen, zoals het staan in tancep, de ulap-ulap (soort waaiertje maak je van je hand), ze kregen spierpijn in hun vingers van de overstrekte handhouding, de tawin en de trisik, het trippelen. Erg grappig vond ik dat 1 jongen perse een paarse sampur (lees danssjerp) wilde en ook het enthousiasme van sommige en het terughoudende van een paar anderen om in de blote bast te dansen (op de voorstelling, maar nu deden sommigen ook hun t-shirt al uit om te oefenen). En dan hadden we de meisjes waarmee ik een vogel dans deed. Dat ging heel goed, hoewel er zo nu en flink gehuild werd omdat er 1 d'r voet stootte en de ander geen jurk aan wil met de voorstelling. Leuk bij het afscheid was dat sommige kinderen zo heerlijk spontaan je een afscheidsknuffel geven.
De tijd vloog voorbij en helaas heb ik geen foto's kunnen maken van deze kinderworkshop javaanse dans, maar juf Elke heeft het wel een video gemaakt zodat ze zelf nog eens kunnen oefenen voor de voorstelling.
het was weer een geslaagde dansworkshop javaanse/indonesische dans voor kinderen.

Optreden bij Bangsa Jawa

2009-06-08T13:12:00.004+02:00

Na een aantal maanden geen javaanse dansvoorstellingen gedaan te hebben, was er gisteren weer een gelegenheid om onze danskunst te vertonen. Samen met de dansers van sinar anyar heb ik de golek sukoretno meegedanst. Met z'n 7-en zag het gedeelte in het cirkeltje er heel mooi uit. Het liep allemaal heel vlot en voordat ik er erg in had was het al weer voorbij. De sfeer was ontspannen, er was een indonesische zanger, indonesische zangeres, een javaans-surinaamse zangeres (ze konden allemaal prachtig zingen, soms kreeg ik kippevel ervan) en een groepje javaans-surinaamse danseresjes, oh ja een javaans-surinaams band en we hebben ook lekker gegeten naderhand. Buiten regende het pijpestelen en binnen was het warm en gezellig.

Extra geinspireerd toen ik thuiskwam ben ik oude opnames gaan bekijken van Menakkoncar, een mannendans. In juni 2007 kreeg ik hierin priveles van Mas Wasi (binnenkort ook te zien op youtube). Tijdens de huidige trainingen zijn we ook weer bezig met de MenakKoncar dus goed om het weer eens op te halen en te zien hoe het allemaal echt hoort.

ISA kinder dansworkshop

2009-01-07T20:52:00.000+01:00

In januari/februari doen we jaarlijks een dansworkshop op de de internationale school in Amstelveen. Zo ook dit jaar weer, meteen in de eerste week na de kerstvakantie. We hadden weer leergierige leerlingen. Later in het klaslokaal moesten ze allerlei dingen opschrijven die ze geleerd hadden, die ze leuk vonden. Wij konden ze daar nog mee helpen onder het genot van een kopje thee en het engelse biskwietje. Dit jaarlijkse evenement is toch wel iets waar we altijd weer naar uitkijken, omdat het zo leuk is om te doen.

23 november gamelan & dans

2008-10-04T20:22:00.003+02:00

Ook dit jaar zijn we weer bezig met de voorbereiding voor een gezamenlijk optreden gamelan en javaanse dans. Onze dansgroep zal weer 2 dansen doen, een groepsdans en een mannen solo dans. Binnenkort kun je uiteraard weer kaartjes kopen voor de muziek en dansvoorstelling. Ook zijn we altijd blij als er wat mensen wat vrijwilligerswerk willen doen, zoals de zaalaankleden, kaartverkoop en drankjes inschenken.

28 juni Veteranendag

2008-07-02T21:34:00.006+02:00

We zijn uitgenodigd om wederom in een gemeente op de jaarlijkse veteranendag een javaanse dansvoorstelling te verzorgen. Hoewel we een beetje te laat vertrokken zijn, komen we toch op tijd aan om om te kleden en op te maken. Eerst doen we een soundcheck, want we willen niet als laatst op de bruiloft dat de muziek weer blijft hangen. De zaal is enorm groot.

We beginnen met de Gambyong, een welkomstdans. Jammer dat ik thuis niet mijn haar al heb gedaan, dat kost altijd veel tijd. En nu hebben we allemaal geen tijd om te eten vooraf.

Tijdens de eerste dans zijn er een handjevol toeschouwers, niet echt leuk om zo "verwelkomt" te worden, maar ja buiten is er ook een speciale kolone die voorbij rijdt en dat is natuurlijk zeker zo interessant. Op de een of andere manier zijn we alle drie een beetje afwezig tijdens de dans waardoor het hier en daar niet gelijk gaat, maar ja iedereen is heel enthousiast. Rennen na de dans naar de kleedkamer. ratsratsrats alles uit en kleding voor de mondrorini aantrekken. Halverwege komt de burgemeester binnen, hij wil graag met ons op de foto. Heel leuk, maar ja het betekent dat we weer geen hap kunnen eten.

Iedere dans heeft een eigen emotionele lading, een ander gevoel waar je je in moet leven. Het omschakelen naar een andere energie kost tijd en die hebben we nauwelijks en het is eigenlijk te hectisch, de dansen moeten we te snel achter elkaar uitvoeren, gelukkig zit de mondrorini zo ingebakken en zijn wij zo op elkaar ingespeeld dat het goed gaat. De zaal zit ook helemaal vol. Een van de commandanten heeft iedereen naar binnen ge-ordoneerd.

Dan weer snelsnelsnel alles uit en de golek kleding aan. Voordat we op moeten wil de halve wereld met ons op de foto. Een man in leger t-shirt blijkt zelf met ons op de foto te willen en niet een foto van ons met de burgemeester. Zo blij als een kind.

Dan de golek, Tanti is echt afwezig, ze gaat op mijn plek staan. Helaas voor mij, want daardoor val ik in ieder geval buiten het videobeeld. Later horen we dat er een paar oud Indie gangers de tranen in hun ogen hadden zo mooi vonden ze het en zo emotioneel was het voor hen. Daar doe je het toch voor! Ook heel schattig was een jongen van een jaar of 17 die met ons op de foto wilde, tegen Didi had ie gezegd dat ie blij was dat ondanks dat zijn ouders naar huis gingen hij blij was dat ie was gebleven, zijn voorouders kwamen uit Indonesie dus dit was echt een stukje cultuur van hem.

Indonesisch Feestje in BruinCafe Roozendaal

2008-05-18T22:17:00.001+02:00

Zondag 18 mei, ik pik Intan op achter CS en dan rijden we in bijna anderhalf uur naar Roozendaal waar we 1 dans, Golek Srirejeki gaan uitvoeren. De rit is rustig en we kunnen gezellig kletsen samen. Heel relaxed komen we aan bij het Cafe de drie weesgegroetjes. Bijna voor de deur kunnen we parkeren. Aan de becak, de indonesische fietstaxi, voor de deur herkennen we het cafe. Het is echt een bruin cafe, ik maak me een beetje zorgen over de ruimte voor het dansen nu ik het in het echt zie. Iedereen is heel aardig en we worden hartelijk ontvangen. In de huiskamer die achter het cafe ligt, van de cafebaas mogen we ons omkleden. Er staan enorme bakken met heerlijk indonesisch eten. ik snack alvast een plakje spekkoek.

In zo'n kleine ruimte hebben we nog nooit gedanst, 2m2, das echt niet overdreven, zo klein. maar gelukkig doen we golek en dan heb je niet zo veel ruimte nodig als bij andere javaanse dansen. het gaat heel goed, improvisatie aan het eind want jengkeng/zitten met groet kan alleen op een podium. het publiek is heel enthousiast.

daarna lekker gado2 eten nadat we afgeschminckt zijn. het was weer leuk, ookal was het ver weg voor 1 javaanse dans.

Eten hoort er ook bij & dansvoorstelling Mugiyo

2008-04-13T00:09:00.007+02:00

Javanen, Indonesiers, eten hoort erbij. Voordat we met de hele dansclub naar de voorstelling van Mugiyo dance company gingen in het tropeninstituut hebben we heerlijk javaans gegeten bij Ruth. Het was uiteraard erg gezellig, lekker meiden onder elkaar kleppen over de liefde, ouders, kinderen en eens niet over het dansen. Het eten was echt lekker, of had ik dat al gezegd ; ) Daarna kwamen Emilia en haar vriend ons ophalen zodat we met 2 auto's volgeladen naar de dansvoorstelling konden. Ook de gamelan groep was bijna voltallig aanwezig. Hier en daar nog een oude bekende uit het verleden gezien en gesproken. Even een kaartje omgeruild zodat ik niet als enige op de 8e rij zit. De voorstelling van Mugiyo was apart. Javaanse dans in een modern jasje. Niet geheel met een blanco geest ging ik de voorstelling in. Ik houd van het klassieke, ik houd soms van het modernere klassieke. Zo nu en dan vond ik de voorstelling tenenkrommend, vooral tijdens de dansstukken voor de pauze: ballettenen (gruwel) ?? niet aaneengesloten vingers ??? meisjes in allerlei compromiterende standjes ??? kleding van Eukalipta de heks ??? maar....... een beheersing van het lichaam wow! al met al een bijzondere voorstelling met special effects, fusion muziek, een modern javaans dansstuk met de basis kwaliteiten van de klassieke javaanse danskunst. Ik mocht geen foto's maken, maar toch zijn de 2 die ik maakte met mijn nieuwe Nikon D70s gelukt. Ik ben blij. Senang.

Javaanse dansworkshop & voorstelling Basisschool de Brugge

2008-02-23T12:24:00.009+01:00

Vrijdag 22 februari, vijf voor half 7 gaat de wekker, het is nog donker buiten, onmenselijk vroeg en toch ben ik klaar wakker en heb er zin in. Vandaag gaan we een workshop javaanse dans geven op de Basisschoool de Brugge in Ede ter afsluiting van hun Indonesie project. Met de trein naar Intan en daar neem ik het stuur over en rijden we op ons gemak naar Ede. Het is druk op de weg en we komen een paar keer in een kleine file, al met al valt het mee.

Waar zouden we zijn zonder de navigatie. We belanden bij de verkeerde locatie van de school en worden doorgestuurd naar de andere locatie, .... hier weer terug dan ongeveer 2 rotondes nemen (hoe, links, rechts?) en dan zie je een groot rond gebouw, daar moet je niet zijn, maar in de noodgebouwen zitten ze.

De 2 docenten van de 2 groepen 8, Gerben en Ingrid, wijzen ons de weg en wij kunnen ons voorbereiden in een klein kamertje helemaal voor ons. Eerst is het ontzettend veel kabaal, de kinderen gaan even pauze houden en dan is het doodstil in het gebouwtje. Wij zijn wat verbaasd omdat we dachten om half 10 zo'n beetje te beginnen, maar goed we hebben nu de tijd om ons alvast op te maken voor de voorstelling later. Om 10 uur stommelt het hele boeltje weer binnen.

Deze keer doen we anders met de sampurs, deze kinderen zijn ouder en daardoor schat ik in zelfstandiger en leg uit hoe ze de sampur om kunnen knopen en deel ze uit. Dat scheelt driekwart van de tijd.

We leggen een paar dingen uit, laten wat javaanse dansbewegingen zien zoals "seblah sampur" "sembah" "jenkeng" "debug gejug"en dan gaan we met de meisjes (opvallend dat er altijd meer meisjes zijn) op de javaanse dansmuziek, kreasi baru - nieuwe creatie - de dans doen.

Daarna zijn de jongens aan de beurt, een kleiner groepje en de meester doet ook achterin mee.
Beide groepen komen 2x aan de beurt en het liefst gingen ze de hele dag door, want als ze waren geweest zeiden ze, hierna nog een keer he! Echt leuk zo enthousiast als ze waren. Tijdens de indonesische dansworkshop hebben we zelf natuurlijk geen tijd om foto's te maken en het leuke was dat alle foto's die nu met mijn camera gemaakt zijn door de kinderen zelf. Ze waren heel behulpzaam hierin. We hebben even de tijd om nog wat javaanse danskleding aan te trekken en dan is het tijd voor de javaanse dansvoor-stelling. We zitten net goed en wel in de dans en dan stopt de cd ermee. Balen. Iedereen vond het super jammer(zeiden ze later), ze waren helemaal gebiologeerd. Gelukkig heeft Intan ook nog een cd bij zich en beginnen we opnieuw. Het danst wel lekker "vrij" zo met een legging en kain half, vooral jengkeng zit veel lekkerder en steviger als niet alles zo strak word getrokken.

We krijgen een daverend applaus. Kinderen zijn altijd wel enthousiast, zo overweldigend hebben we echter nog niet meegemaakt. Dat geeft echt een kick en laad ons helemaal op met energie!

Intan stelt voor een groepsfoto. Die is erg leuk geworden. Daarna word ik omringd door allemaal meisjes die me het hemd van het lijf vragen, hoe lang duurt om zo'n dans te leren?, is de kris van echt metaal? hoe komen we aan die mooie kleding? is die gouden ketting niet zwaar om je nek? (even laten voelen). Grappig is dat al die meisjes (bijna) net zo lang zijn als ik en zij zijn pas 11-12 jaar. Zo klein ben ik nu ook weer niet dacht ik. : )

Afscheid nemen en inpakken. De terugreis gaat veel sneller. Voldaan en niet moe. Wederom een erg leuk project javaanse dans.

Jaarlijks terugkerende javaanse dansworkshop

2008-02-16T20:45:00.006+01:00

Woensdag 6 februari, met een hele grote koffer op wieltjes vol met javaanse danskleding en attributen met de metro naar de internationale school in Amstelveen. Alweer de 6e keer dat we deze javaanse dansworkshop geven aan groep 6. Dit keer is eens mooi weer. Meeste andere jaren regende het "cats and dogs" op z'n goed nederengels. Vandaag kunnen we dansen in de echte dans/theaterzaal en niet op het podium. Dit blijkt later veel beter te werken, omdat de groep die niet danst, lekker op de "tribunebanken" kan zitten. We doen toch ook maar de gordijnen open zodat we een giga spiegel hebben.

We hebben even de tijd om ons voor te bereiden, alle javaanse danskleding klaar leggen, de sampurs. Even nog naar de muziek luisteren en dan.....

De verschillende klassen komen 1 voor 1 binnen en we kleden alle kinderen met een sampur/danssjerp. Dit is altijd een heel karwei, 70 kinderen aankleden, al is het alleen maar een danssjerp, veel kinderen staan niet stil, kunnen niet hun kleur kiezen (moet je eigenlijk ook niet doen, maar ja als ze de kleur mogen dragen die zij mooi vinden dan is dat toch veel leuker) , hoewel vandaag was echt een "blauwe"dag.

Dan volgt een korte uitleg door mij in het engels over de javaanse dans en de danskleding. Intan is het "model" en showt alle dansstukken.

Na een half uurtje is het eindelijk zover en gaan we echt lekker aan de slag. Eerst gaan we met de meisjes een javaanse "vogeltjes"dans doen op een stukje muziek zoals we noemen kreasi baru, een nieuwe creatie.

Later zijn de jongens aan de beurt, voor een stukje klassieke javaanse dansbewegingen op de nieuwe muziek. De jongens waren echter heel slim, de klassieke javaanse dansbewegingen waren best ingewikkeld voor hen, de 2e keer wilden zij eigenlijk ook wel die "gemakkelijke" vogeldans doen. Erg grappig.

Afsluitend geven Intan en ik een demo van de javaanse gevechtsdans, de mondrorini. Succes gegarandeerd, een gevecht met krissen (javaanse dansmessen) spreekt altijd tot de verbeelding, bovendien is het onze lievelingsdans.

Na twee uurtjes zat het er helaas weer op. Het kost ons nog een half uur om alle sampurs, een hele ravage, weer netjes op te vouwen.

Javaanse Gamelan en Dans voorstelling

2007-11-25T20:39:00.000+01:00

Vandaag was de "grote" dag. Beetje nerveus toch wel. De zon schijnt, het stormt, maar ik heb de wind in de rug. Wat een heerlijke dag. Ik ben 1 van de eersten. Judith is vandaag de hoofdgastvrouw en heeft al koffie en thee klaar staan, lekker. Langzaam druppelen de gamelanspelers binnen en daarna ook de gasten. Sandy is er ook, zij heeft een tijdje samen met haar man met ons gedanst, maar kon helaas de laatste tijd niet meer met ons trainen. Erg leuk om hen weer te zien. Sandy maakt foto's, ze heeft er een goed oog voor als ik de begin serie zie. Het is koud in de zaal en nodigt niet uit om op te maken en om te kleden, maar rond half 2 wordt het toch wel tijd. Terwijl kleine Jair aan de borst ligt bij "kleine" Monique is ie helemaal gefascineerd door mijn opmaken en alle glitters. Ivy is niet helemaal happy met de kain, hij is wat kort voor haar, maar ze trekt m'n ook wel hoog op en dan krijg je hoog water in het dorp, ofwel het meisje uit de dessa. Uiteindelijk lukt het toch om 'm op enkelhoogte te krijgen. Gelukkig heb ik een extra setje sieraden mee anders had zij "kaal" op gemoeten. Omdat Intan onverwacht ziek is geworden en haar danskleding niet konden gebruiken en Mike zijn sets net dit weekend had uitgeleend, hebben we alles wat we zelf qua javaanse danskleding bezitten bij elkaar geschraapt wat bij elkaar past.

Mike gaat voor de pauze op met zijn javaanse maskerdans Gunung Sari. Even was het stil na zijn optreden, ik zeg nog ze klappen niet, maar gelukkig kwam er een daverend applaus.

In de pauze komt Wilfred even succes wensen.

Direct na de pauze dansen we met z'n 3-en de javaanse dans Golek Sukoretno, in aparte samenstelling, een man danst mee. nood breekt wetten. Het ging goed, soms misschien niet helemaal gelijk, maar ja het blijft lastig wanneer je continu moet tellen omdat 1 ritme instrument ontbreekt. Wanneer we met drie danseressen waren geweest had Mike de geprak kunnen spelen voor het ritme. We hebben ongeveer 15 minuten om wat attributen zoals sampur en hoofdtooi om te wisselen voor onze volgende dans, de het javaanse liefdesduet Karonsih. Ik mag mijn eigen haar los laten hangen, lekker warm. Bij de opkomst heb ik het gevoel dat ik al een paar tellen te kort kom en later als ik in jengkeng zit, hoor ik Maarten op de Kendang de voorbode van de overgang aangeven terwijl ik nog bezig ben in een beweging af te maken, ok iets versnellen dan maar en weer oppikken. Het ging verder heel goed, en na het dansen heb ik het weer warm. Veel enthousiast applaus.

Dan tijd voor eindelijk wat eten en drinken. Even kletsen met alle bekenden. Een "vreemde" figuur klampt me aan met z'n fototoestel en laat vanalles erop zien, hij houdt van vuur, helemaal als het verwoestend is ????

De snacks die Ivy gemaakt heeft zijn echt lekker, barra's, loempiaatjes, pisanggoreng. Twee van de nieuwe meiden bij de javaanse dansgroep zijn helemaal laaiend enthousiast over het liefdesduet, zo willen ze ook leren dansen. Fijn om zoveel enthousiasme te ontmoeten. Hier doe je t toch ook een beetje voor.
Het was een geslaagde voorstelling javaanse gamelan en dans. Met dank aan de danseressen die vandaag optraden als gastvrouw zodat wij als dansers en gamelanspelers ons concentreren op het optreden zelf.

Generale repetitie javaanse dans met gamelan

2007-11-24T22:58:00.000+01:00

Vanmorgen om 12 uur kwam ik aan bij het Gamelanhuis, de gamelanspelers waren daar al sinds 10 uur aan het oefenen. Mike en Ivy kwamen later aan toen ik al omgekleed was. Om een beetje in stijl te oefenen had ik mijn bruine kain aangedaan, deze is minder glad en slippery op de vloer.
Ik kreeg kippevel toen de pesinden (Ester uit Londen) en de rebab (Reiner uit Oostenrijk) inzetten, het is toch veel fijner om met live muziek te dansen. De spelers gingen nog even pauzeren, buiten stond Reiner, de rebab speler die ik ongeveer 10 jaar geleden ontmoette in Munchen tijdens ons optreden daar met zijn gamelan groep. Hij woont nu in Oostenrijk. Grappig dat hij mij nog herinnerde, herkende.
We hebben de javaanse dansen in volgorde van het optreden van morgen doorgenomen, eerst Mike met Gunung Sari, een maskerdans, hij was een beetje de weg kwijt soms en wist niet meer waar de voorkant was., erg grappig om te zien De Golek Sukoretno ging niet helemaal optimaal, doordat de geprak, het instrument dat voor een groot deel van het ritme zorgt ontbreekt in het orkest moeten we heel goed tellen om allerlei overgangen toch op het juiste moment op te pikken. Lastig, ook omdat een live orkest nooit exact hetzelfde ritme speelt iedere keer dat ze een nummer spelen. Ze waren niet zo blij om het een 2e keer te oefenen. Het duet Karonsih van Mike en mijzelf ging goed genoeg en daarna konden we om 3 uur weer naar huis, slechts een uurtje uitgelopen. Morgen is de grote dag!

Javaanse op Pasar in Schiedam

2007-10-26T21:37:00.000+02:00

Vandaag hebben we een persoonlijke chauffeur, Judith, een nieuw lid van de javaanse dansgroep. Intan heeft deze keer haar broertje van de TomTom meegenomen zodat we relatief snel op de plaats van bestemming komen. Vorig jaar hebben we ook op deze pasar gedanst, toen waren we met z'n zessen, maar door een zwangerschap en een zieke is het clubje een beetje uitgedund. Voordat wij opgaan is er een andere javaanse dansgroep, die onze kleding komen bewonderen als wij klaarstaan in de gang. Intan en ik dansen de mondrorini eerst, daarna dansen Mike en Ivy de KarnoTenanding. Beide zijn het gevechtsdansen.

Javaanse dansen op bruiloft

2007-07-13T22:21:00.001+02:00

Op 30 juni hebben we opgetreden voor een bruiloft op het drijvend chinese restaurant Sea Palace in Amsterdam. Jaren terug heb ik ook weleens daar opgetreden met mijn eerste javaanse dansgroep, maar qua voorzieningen was er nog niets veranderd. Omdat de muziekband de kamer naast het podium helemaal volgestouwd had met spullen konden wij er niet meer in en werden we naar de bovenste verdieping verbannen. Daar kregen we een kamer in een hoekje dat ook voor 3/4 was volgestouwd waardoor nog ongeveer anderhalf vierkante meter vrij was om ons te verkleden met 7 mensen. Jawel. Maar in de loop der jaren word je creatief met ruimte, want dat lijkt altijd wel een probleem te zijn. Een tafeltje op de smalle gang, een spiegel in de wc, de beautycase met spiegel op een randje. We waren nog maar net aangekleed of een heel gezelschap van 100 mensen kwam de gang opgezet. En terwijl wij wachten op het gangetje om op te treden werden we half omver gereden door trolleys met bakjes garnalen en andere chinese hapjes.

Eigenlijk was het podium te klein voor 6 mensen, maar ja ook dat leer je accepteren na jaren ervaring. Helaas was het bruidspaar niet echt geinteresseerd. De bruid zat met haar rug naar het podium te praten met een vriendin. Vooral de vader van de bruidegom zat heel blij te kijken naar onze javaanse dans de gambyong pare anom.

Na een half uurtje traden intan en mike nog een keer op met het liefdesduet. Na hun dans, vertelde ze dat niemand keek. Erg jammer.

Javaanse dans even vakantie

2007-07-13T22:18:00.000+02:00

Gedurende de komende 5 weken is er even geen danstraining, daarna gaan we hard aan de slag om ons voor te bereiden op het gezamenlijk concert met de gamelan in november.

Veteranendag en javaanse dans

2007-06-29T21:04:00.000+02:00

16 juni 2007

Na mijn laatste ochtendje javaanse dansles bij IGFA door Mas Wasi van ASKI in Solo, pak ik weer alle spullen op mijn motor en rij richting Amstelveen voor de grote dansvoorstelling voor de Veteranendag. Halverweg begint het giga te regenen en moet ik stoppen om mijn regenbroek aan te trekken. Ik wacht in het bushokje totdat het ietsje minder regent. Helaas kan ik niet precies voor de hal parkeren en moet alle tassen met danskleding en make up dus nog een flink eindje meezeulen. Ik ben nog maar net klaar of Intan, Diah en Tanti komen ook al aan lopen. Zij zijn al een beetje opgemaakt, haren zitten al in de kondeh (knot).

We worden bij aankomst meteen op de foto gezet en binnen ontvangen door Marleen, de organisatrice. Ze brengt ons naar een dameskleedkamer, waar zich ongeveer al 20 oude dametjes bevinden. Mopperend maken ze plaats voor ons, wij hebben met z'n vieren meer ruimte nodig dan zij met z'n 30-en.

Het is haasten geblazen en loopt allemaal niet zo soepeltjes. We moeten bijna bedelen om wat te drinken en een broodje. 1 minuut voordat we op moeten voor onze eerste javaanse dans de Gambyong Ajun-ajun komen de dames pas onze muziek ophalen, hevig verontschuldigend, maar toch. Vandaag zijn we alle vier in kain dodot, dit is met een extra kontje (extra sexy) dankzij Tanti, zij is in Indonesie professioneel javaans danseres geweest en danste bij het Ramayana ballet o.a. in de Prambanan. De eerste dans gaat heel goed en gelijk. De tweede dans de Golek die door Diah en Tanti gedanst zou worden gaat niet door omdat ze in de knoei komen met de tijd. Dat is wel een beetje lullig voor de dames.

Intan en ik hebben echter daardoor maar heel kort de tijd om ons in onze nieuwe javaanse danskleding te hijsen. Op de een of andere manier zijn we iets minder gefocused dan gisteren toen we ook de mondrorini dansten op een 50-jarige verjaardag. Tijdens het krissen gevecht sla ik per ongeluk op Intans vinger, hierdoor is zij helemaal uit balans, want dat komt hard aan en is zeer pijnlijk. Maar al met al brengen we het toch goed en redelijk synchroon vanaf.

Het publiek is in ieder geval heel enthousiast. De burgemeester klapt ook enthousiast.

Daarna is het weer snel omkleden, maar we moeten een tijd wachten voordat we weg kunnen, het hoost weer en we hebben geen paraplu. De mensen die ons nu ontsmincked zien zijn verbaasd, zo zien we er heel anders uit. De fotograaf wilde zelfs gaan scheiden, zo mooi vond ie ons. Een van de veteranen ziet mij in motor outfit en zegt dat ik veel kleiner ben dan ie dacht, op het podium leek ik heel groot. Grappig. Buiten stoppen sommige autos om mijn motor te bekijken en een praatje te maken, 1 man vertelde dat ie vroeger een Enfield heeft gereden, maar mijn BMW vind ie ook erg mooi.

Al met al weer een bijzondere ervaring deze javaanse dansvoorstelling voor de veteranendag.

Javaanse & Balinese Dans voor 50-jarig verjaardagfeest

2007-06-17T22:24:00.000+02:00

15 juni, vandaag heb ik de hele ochtend javaanse dansles gehad, de mannendans Menak Koncar. Vanmiddag had mijn dansleraar generale repetitie waardoor mijn les niet doorging. Ik ben uiteraard gaan kijken en heb alles op video vastgelegd. Wat mijn verbazing enigzins schepte was dat de dochter van de leidster van het gamelanorkest een duet mag dansen met mijn leraar. Beetje jaloers ben ik wel hoor, met zo'n mooi voltallig live gamelanorkest mogen dansen is echt geweldig. Tijdens het duet, zingt Mas Wasi, mijn dansleraar zelf ook een stuk, gaaf, mooie stem heeft ie.
Enfin, na een drukke dag javaanse dans, zelf een dansvoorstelling voor een vriendin van Intan. We hebben de zoon van Intan vanavond als chauffeur, lekker rustig voor ons. In een clubhuis in Delft wordt het feestje gevierd. Het is erg donker boven en dus niet zo makkelijk om de make up opbrengen. Rani, een javaanse studente danst eerst een Balinese legong dans, daarna doen wij de javaanse dans mondrorini. De opkomst is niet helemaal synchroon, want we hebben maar een postzegel om op te dansen. Daarna gaat het wel lekker.
Na het omkleden lekker indonesisch eten.

Pasar Malam OBS de Tweemaster Hoorn - Javaanse dans

2007-05-12T00:27:00.000+02:00

Gelukkig is het droog als ik de auto instap. Een beetje te vroeg om Intan op te pikken achter het centraal station, dus nog even een rondje rijden. De s101 is druk, maar we maken ons niet druk. De Tomtom leidt ons gemakkelijk naar Hoorn en de school waar vandaag een Pasar Malam wordt georganiseerd. Het is al druk met kinderen en ouders, de standjes worden al druk bezocht. Wij worden door Michele naar een eigen kamer gebracht, waar het goed licht is en lekker warm. Ze heeft de vloer voor ons afgetapt zodat er een ruime vrije vloer is om straks onze dansen te doen. Ik loop nog even terug naar de auto om toch de passpiegel te halen. Op ons mak kleden we ons aan maken ons op. Het hoeft allemaal niet zo zwaar en gewikkeld te zijn met opmaken, want het is nog licht. Om 6 uur treden we op me onze eerste javaanse dans, de gambyong ajunajun. Het gaat lekker, hoewel de kinderen geen moment stil zijn en de cd 2x gestart moet worden omdat de muziek niet te verstaan. De 2e javaanse dans is Golek SriRejeki, en ook deze gaat goed, we hebben vantevoren besloten om niet af te sluiten met jengkeng omdat we niet op een podium dansen en dat ziet er niet mooi uit. De kinderen zijn deze keer nog lastiger, er zijn er zelfs die tussen ons door rennen, gekke bekken trekken en rare bewegingen maken. Erg onplezierig. Zelfs een vader denkt dat ie leuk is door op onze dansvloer tijdens de golek, hoelahoep bewegingen te maken.

Snel omkleden en afsmincken, Intan heeft een workshop als model meegedaan bij schoonheidsspecialisten en heeft een goeie tip om "beter af te smincken".

Daarna krijgen we een bordje Nasi tjampoer, echt een ratjetoe wat vooral pedis (scherp) is, maar ondefinieer smaakt.

Als afsluiting van de avond treden Intan en ik op als notarissen voor het trekken van de prijzen.

Tot onze blijdschap krijgen we een mooie grote bos bloemen als dank voor het opvoeren van de javaanse dansen die een centraal punt waren in de avond opluistering.

Javaanse dansvoorstelling voor Javaanse ouderen

2007-03-26T00:18:00.000+02:00

Zaterdagochtend, na een rustig ontbijt mijn koffer met dansspullen inpakken. Meestal doe ik dat de avond voor de voorstelling zodat ik niets vergeet, maar deze keer hoefde ik weinig mee te nemen en kon ook eigenlijk niets vergeten. Met de metro naar Duivendrecht. Helaas moest ik op Sloterdijk zijn om mee te rijden, nu moest ik een half uur wachten om daar opgepikt te worden. sufsufsuf. Op ons gemakje tuffen we richting St. Michelsgestel of "gestel" voor inwoners.
Na wat navragen vonden we uiteindelijk het verzorgingstehuis Nieuw Beekzicht. We werden hartelijk ontvangen. De kleedruimte was wat klein en onhandig, maar ik vond een soort trolly van de kapster die net hoog genoeg was om mijn make up spullen op te zetten en in de spiegel te kijken. De presentator was een grappige man en kondigde onze javaanse dansen met veel humor aan. De opstelling van de tafels en stoelen was een beetje onhandig zodat we met de eerste javaanse dans, de gambyong regelmatig met onze rug naar een deel van het publiek dansten. De dans ging niet zo lekker helaas. De golek ging echter super en dat gaf mij een goed overall gevoel. Ook was het erg gezellig, vooral ook na de dansen toen we lekker indonesisch hebben gegeten.

Javaanse dansvoorstelling in Middelie

2007-02-11T21:32:00.000+01:00

Voor de 90e verjaardag van oma Kiem geven we een javaanse dansvoorstelling midden in de Noord-Hollandse polder. ik heb nog last van mijn buikgriep, maar na de voorstelling voel ik me een stuk beter. Het eten is ook heerlijk en valt bijzonder goed, wat mij aangenaam verrast. We doen eerst de Golek en daarna de Enggar. Midden in de dans houd de muziek op, Intan danst gewoon door en we volgen allemaal gewoon maar en opeens gaat de muziek weer verder en maken we de dans af.

Javaanse dansvoorstelling bij Rolstoelvereniging Walking Wheels

2007-01-29T16:33:00.000+01:00

Zaterdagmiddag, 13 januari, stormachtige en regenachtige dag. Toch heb ik mij thuis al iets opgemaakt en half mijn haar gedaan als de telefoon gaat. We zijn er bijna, dus kom je naar de afgesproken plek. Buiten valt het gelukkig mee met de winderigheid totdat ik bij het Havengebouw kom, daar tocht het van jewelste. Mijn Haar!
Ik moet rijden. Prima. Maar hoe werkt een automaat? heel simpel natuurlijk, maar het is even wennen. De GPS stuurt ons dwars door Amsterdam-West wat natuurlijk helemaal niet de bedoeling is. Zo komen we nooit de stad uit en rijd ik eigenwijs mijn eigen route. We zijn lekker vroeg, dus straks alle tijd om op ons gemak alle danskleding aan te trekken. Het stormt behoorlijk als we de auto uitstappen. We krijgen de hele bovenverdieping tot onze beschikking om ons op te maken en om te kleden. Het is er helaas wel een beetje fris, maar we hebben wel lol.

We doen 2 dansen vandaag, de gambyong ajun-ajun en de golek sri rejeki. Het is een fijn publiek om voor te dansen en het gaat allemaal heel goed. Het is een beetje donker in de ruimte en de zaal is giga groot.

5 jaar javaanse dansworkshop bij IAS

2007-01-11T13:11:00.000+01:00

Woensdagmiddag 10 januari, het is nat en vies weer. Halverwege de metrorit stapt Intan ook in de metro in en gaan we samen naar de Internationale School Amstelveen voor alweer het 5e jaar javaanse dansworkshop. Mijn paraplu waait continu de verkeerde kant op en ik besluit maar zonder naar de school te lopen. We zijn heel erg vroeg deze keer. De man achter de balie zegt wel 3x dat ie niet op de hoogte is van ons bezoek, maar hij zal toch onze contactpersoon Findlay bellen dat we er zijn. Oh, ja ik zie jullie toch op de lijst staan.
Na het uitwisselen van de nieuwjaarswensen, neemt Findlay ons mee naar zijn klaslokaal waar de leerlingen (dit jaar merendeel jongens dit jaar) nog op hun gemakje op de grond aan het spelen zijn.
Wij krijgen een kopje thee en een kaakje (doet me denken aan vroeger toen ik nog op de lagere school zat, kregen we ook altijd thee en een kaakje na schooltijd). We proberen 2 draagbare cd/cassettespelers uit. Bij de 1 werkt de cd-speler en bij de andere het cassettedeck. Dus allebei maar meenemen.
Om vijf over 2 druppelen de docenten met hun leerlingen binnen. De groep is dit jaar een stuk kleiner. "Normaal" hebben we zo'n 70 leerlingen in de leeftijd van 9-10 jaar. Dit jaar zijn het er "maar" 50.
Het begin is altijd een drukte van jewelste omdat we dan de sampurs, de danssjerpen om moeten doen bij de kinderen. Deze keer hebben we een javaanse moderne dans choreografie voor de meisjes gemaakt van een vogeldans, dus moeten de sampurs op de schouders vastgezet te worden om zogenaamde vleugels te maken. Met de jongens doen we de klassieke javaanse dans tayungan.
Eerst geven we uitleg en laten we verschillende danskleding en javaanse dansattributen als de keris (mes) zien.
Daarna gaan we met de meisjes de vogeldans doen, eerst wat bewegingen en de choreografie "droog" oefenen en daarna op muziek.
Als afsluiting geven Intan en ik een demo van de javaanse dans Golek Srirejeki.
Dan, opruimen. Altijd een hels karwei. We drinken nog een kopje thee en gaan weer terug naar huis. Het was weer leuk om te doen.

Javaanse dans is "In"

2006-12-13T22:39:00.000+01:00

Sinds een week krijg ik bijna iedere dag wel een aanvraag voor een dansvoorstelling of dansproject op een school. Javaanse / Indonesische dans lijkt wel heel erg in te zijn. Door de jaren heen zie ik wel altijd dat er in bepaalde periodes veel aanvragen en voorstellingen zijn en andere periodes niets. Meestal is het voorjaar druk met onze javaanse dans workshops en voorstellingen, maar komend jaar is het voorjaar iets naar voren geschoven.
De vertaling van aanvraag naar werkelijke opdracht voor met name scholen is altijd afwachten. Vaak heeft men een te klein budget om eigenlijk iets te organiseren. De internationale school echter is een trouwe klant van ons.
En over internationaal gesproken, misschien gaan we in het voorjaar wel naar Engeland om te dansen op een gala van een Nederlands bedrijf. Londen en Munchen staan nog fris in het geheugen, ookal is het al 8 jaar geleden dat ik daar optrad met de oude javaanse dansgroep.

Eerst maar de voorstelling voor de dansschool voor rolstoelers in het nieuwe jaar. Afgelopen maandag hebben we geoefend. Choreografie afgestemd op 3 danseressen. Leuk is dat een vroegere danseres uit mijn eerste javaanse dansgroep weer terug is in Nederland en voortaan met ons weer optredens kan doen.

PJS - een bijzondere theatervoorstelling met Javaanse dans

2006-12-10T21:52:00.001+01:00

Zondagmiddag, het is guur en waait hevig als ik op mijn fietsje langs ons nieuwe huis in aanbouw, naar het Veemtheater fiets. Een kille kale ontvangst hal. Er zitten allerlei mensen te wachten. Ik kan zien dat het familie is van Jan. Wilfred is uiteindelijk toch niet meegegaan, dus 1 vrijkaartje over. Met de trap naar zolder. Daar is het al een drukte van jewelste. Ik neem nog even een kopje thee. De voorstelling duurt langer dan ik dacht. Als ik had geweten dat het zo vol zou zijn en de ingang naast de bar was, was ik niet de gang op gegaan. Daar wordt ik echter aangesproken door een vrouw met belgische accent, die Dahlia heet. Ze herkende mij van mijn website. Grappig. Bij binnenkomst begroet ik Jan, Sijfe en Piet. Ze zijn heel enthousiast en vertellen dat het reuze goed is gegaan. Fijn om te horen. Ben heel benieuwd.

De voorstelling begint met een gefilmd interview van Piet. Dit vormt de basis voor de theater voorstelling. Jammer dat ik zo ver weg zit, foto's maken lukt dus niet echt goed. De filmpjes wel.

De muziek voor de dans is anders dan ik aan hen had gegeven, maar past heel goed. Ik ben onder de indruk van het hele stuk. Het stukje javaanse dans past er goed in en Piet en Sijfe doen het ook heel goed.

Aan het eind krijg ik nog een bosje bloemen mee naar huis. Ik ben tevreden over het resultaat. Het was een leuk project javaanse dans. Jan vertrouwd me nog toe dat er in den lande interesse bij andere theatermakers bestaat voor het stuk en dat ie tzt misschien de sampurs nog eens wil lenen. Kan altijd. Leuk dat het zo'n succes is.

Choreografie javaans dans gereed

2006-11-29T17:49:00.000+01:00

woensdag 29 november, de bonte zwaan aan het IJ. Laatste workshop javaanse mannen dans. Vandaag was ik ruim op tijd, gelukkig kon ik tussen de buien door fietsen.

Jan was nog in gesprek met de mensen van het Veemtheater over allerlei materiaal wat hij nodig heeft voor de voorstelling van 8,9,10 december.

Om half 4 zet ik de javaanse dansmuziek aan en beginnen we meteen met de choreografie die ik de week daarvoor had uitgewerkt en een paar keer met hen had doorgenomen.
In dit uurtje is het vooral vervolmaken van de javaanse dansposities en houdingen. De choreografie, wanneer op welke plek of naar welk plek je wat doet zat er al aardig in. De tancep, de javaanse basishouding vergelijkbaar met de ballet plie, maar dan een beetje meer wijdbeens blijft een moeilijk iets voor zowel Piet als Sijv. Het is altijd een uitdaging om de aandacht van hoofdzakelijk naar de handen gaan te laten starten bij de voeten en benen. Zoals wij geleerd hebben in de javaanse dans, als je voeten niet goed staan dan kun je je handen nog zo mooi bewegen, maar het ziet er toch niet uit.
Na een aantal keer samen oefenen, doet Sijv het een keertje alleen en kan ik corrigeren aan de voet en handposities en daarna doet opa Piet het ook een keertje alleen.

Ik ben heel benieuwd wat ze er van gaan bakken, ze hebben heel hard gewerkt en ik vind het heel knap wat ze in zo'n korte tijd hebben opgepikt. De javaanse dans is gecompliceerd en laat zich niet zomaar leren.

Reunie Javaanse dansgroep Pare Anom

2006-11-27T15:15:00.000+01:00

Dit jaar, 2 oktober danste ik 15 jaar. Ook mijn javaanse dansvriendin Intan danst dan 15 jaar. Zij is 1 week na mij begonnen bij de toenmalige dansgroep Pare Anom. We hadden destijds les in het Tropenmuseum op vrijdagmiddag. En nu, 2 dansgroepen en veel eigen opdrachten verder leek het ons leuk om de meiden van toen weer eens te zien. Dus organiseerde ik een reunie op een koude donkere donderdagavond in november.
Het leek logisch om indonesisch te gaan eten, maar een aantal dames wilde liever iets anders exotisch eten, dus het werd Thais. De lerares van PA woont in indonesie en kon dus niet aanwezig zijn en van sommige mensen hadden we geen adressen of telefoonnummers meer, maar uiteindelijk waren we toch nog met z'n zessen. Het was gezellig en leuk om iedereen weer te zien. We hadden een ronde tafel, wat het praten over en weer ook wat makkelijker maakt.
Het gesprek ging met name over wat iedereen nu deed, over het werk en de thuissituatie. Maar dat wat ons toen bond, de javaanse dans, was geen onderwerp van gesprek. Op zich niet vreemd, want alleen Intan en ik dansen nog en de rest niet meer.

Javaanse dans & Gamelan foto's optreden

2006-11-13T22:26:00.000+01:00

Javaanse dans en live gamelan

2006-11-12T21:46:00.000+01:00

Vandaag was het zover, na een "slechte"generale afgelopen vrijdagavond waarin we maar 2x konden oefenen met een voltallig Gamelan orkest moest het vanmiddag gebeuren. Tot nu toe hadden we met een klein gamelan orkest de gambyong getraind. Vrijdagavond waren er ook 2 pesinden, zangeressen van het south bank gamelanorkest Londen aanwezig en nog4 andere spelers van andere orkesten. Dit betekent dat de klank voller wordt, maar ook gecompliceerder. Bijvoorbeeld doordat er zoveel extra instrumenten waren en zang konden we vrijdag de gong, 1 van onze richt instrumenten niet horen. Ik had er een beetje een hard hoofd in, en helaas kwam dit vandaag ook zo uit.
Wilfred was zo lief om mij met de auto te brengen zodat ik niet half opgemaakt verregend aan zou komen. Want regenen deed het!
Alle javaanse dansers waren al aanwezig en bezig met opmaken en aankleden. Voor het eerst was het aangenaam warm in de ruimte doordat er zoveel mensen waren.
Van de 100 kaarten waren er al 80 in de voor verkoop verkocht. Kleine Monique ging na het aankleden bij de kassa zitten.
Er is altijd een "probleempje"met rokers, die willen altijd in de ruimte roken waar wij ons aankleden. En daar gaan onze kleren ontzettend van stinken en das niet fijn.
Na een korte speech van Maarten, de leider van de gamelan groep en kendhangan speler, gaven wij elkaar in een grote cirkel de hand om alle energieen op elkaar afstemmen. In het eerste gamelan muziekstuk konden we het horen dat dat was gelukt. Later hoorden we van 1 van de spelers dat het 2e stuk "flinterdun" was en het volgende stuk waar Mike de javaanse dans Gunung Sari op danste, ging ook niet zo vlekkeloos. Maar zoals Maarten zei: perfectie is voor de goden, wij doen gewoon ons best.
Toen was het pauze. Wij konden al die tijd niet echt eten en drinken met onze danskleren aan, naar het toilet gaan is dan erg lastig. Met 6 meiden deden we daarna de javaanse dans Gambyong Pangkur. Bij de opkomst ging het even mis, op de 1 of andere manier waren Intan en Monique "te laat", of speelde de gamelan te snel, zoals ze ook gedurende de javaanse dans ook sommige stukjes te snel speelden? We pikten het na een extra gongan weer op, maar ik moet toegeven dat ik niet echt lekker in het ritme kon komen na dit intermezzo. Bij live muziek moet extra goed luisteren als javaanse danser en tegelijkertijd moet je altijd opletten van de anderen doen om gelijke bewegingen maken. En dan wordt het vaak continu aanpassen en kom ik er niet echt lekker vanuit mezelf in. Had ik maar.... had ik maar uitgebreid tot Ganesha gebeden.
Dus uiteindelijk..... gemengde gevoelens.
Een vriendin uit mijn vroegere en eerste javaanse dansgroep was ook komen kijken, de gamelan Wiludyeng is vroeger door haar moeder opgezet. Zij vertelde ons dat het er leuk had uitgezien en dat Intan en ik de enige waren die in staat waren geweest om na de verwarring (die ze ook op onze gezichten had afgelezen) te blijven glimlachen. ik moet ook zeggen dat ik mezelf daar ook continu bewust van was, dat glimlachen. beetje bizar gevoel.
Tijdens het dansen zag ik dat de vrouw die naast mij zat, met gekleurde penseelstreken een mooie schildering maakte van 1 van onze javaanse danseressen. Moet bij Maarten maar navragen of hij weet wie dat is geweest.
Een van onze javaanse danseressen runt ook een eigen catering business en had voor ons allen lekker indonesisch gekookt. Top Ivy!
Daarna terug op de fiets, gelukkig is het droog, maar het waait behoorlijk en de rugzak-trolly is ook best zwaar om mee te fietsen.

Gewoon trainen

2006-10-30T23:20:00.000+01:00

Vanavond waren we met een minimaal aantal mensen. We hebben samen met de gamelan een keertje geoefend voor 12 november. De folders waren ook klaar. Wel grappig om te zien dat Monique en Monique (zijnde ikzelf en andere Mo) de gamelan flankeren.
Omdat het dansritme soms wat anders is dan wanneer de gamelan zelf een muziekstuk speelt is het weleens handig om gezamenlijk naar een tape te luisteren en te laten zien hoe wij daarop dansen. Mike danst de 12e Gunung Sari met de Gamelan. Om met name de kendangan speler (lead drummer) te laten zien hoe zoiets klinkt en eruit moet zien, heeft Mike een demo gegeven. Ik deed zelf ook mee om de Gunung Sari weer eens te dansen. (Ooit heb ik 'm een keer opgevoerd als 1 van de laatste voorstellingen met de dansgroep Pare Anom. ) We kregen zelfs applaus.

javaanse dans2

2006-10-24T12:06:00.000+02:00

Maandagmiddag, op mijn fiets over de wallen. Op locatienet had ik het adres opgezocht, kaartje min of meer in mijn hoofd gekopieerd en toch reed ik er niet in 1x heen. Ofwel, maar het straatje was afgesloten en toen ging ik dwalen, door de kleine straatjes met achter ieder raam een dikke matrone en langs de kerk en over de grachten. Dan toch, theater Vredenburgh. Ik bel aan bij de theaterzaal. Een witblond hoofd kijkt om de hoek van de deur en zegt: hoi ik ben Jan. Fiets binnen de hekken geplaatst. Vanmiddag een uurtje javaanse dans geven aan 3 generaties, opa, zoon en kleinzoon. De insteek is de herinnering aan Indonesie waar opa tijdens de politionele acties 3 jaar heeft gezeten. Een aantal kernbegrippen zijn zachtheid, overdracht, spiegelen, de dood, eenvoud en expressie.
Ik laat wat verschillende soorten muziek horen, bij het eerste nummer betrekt het gezicht van Jan, te snel. Ik laat nog wat zogenaamde "kreasi baru" - nieuwe creaties horen, maar dat is het niet. Dan de oude vertrouwde klassieke tanyungangs. Dat gaat het worden, gesampled met blokfluit, ieieieieieieieieieei, dat doet mijn klassiek hart even stijgeren.
Intussen zijn we begonnen met wat basis posities, tancep - het staan, lumaksono - het ritmisch lopen en de handbewegingen, jengkeng en sil - het zitten. Het valt niet mee, vooral het lopen, maar iedereen is heel enthousiast. Opa Piet (78) vindt het wel moeilijk, maar heel interessant om het te leren. Woensdagmiddag verder. Dan kunnen we de choreografie wat gaan uitwerken.
Thuisgekomen borrelen er meteen allerlei ideeen in mij op. In de javaanse dans is het voetenwerk het belangrijkst, maar je moet wel stevig kunnen staan en gracieus en krachtig stappen zetten anders ziet het er niet aantrekkelijk uit. Dus waarschijnlijk moeten we meer gebruik gaan maken van het javaans trippelen op de tenen - trisik, misschien kengser - schuifelen en werken in geometrische verhoudingen, gebruik maken van de ruimte en per plek werken met atrributen als de keris, de panah, de sampur en arm-hand-hoofdbewegingen.
Dit vind ik leuk, lekker met mijn hobby javaanse dans bezig zijn, creatief en in een ontspannen sfeer.
De voorstelling is in het Veemtheater op 8,9 10 december.

In Indonesie schrijven ze meervoud vaak met een tweetje erachter, dus als je het hebt over kinderen - anak-anak, schrijf je anak2. Grappig vind ik dat, en praktisch. Vandaar ook te titel van vandaag javaanse dans2. Want na de workshop had ik mijn wekelijkse danstraining in het gamelanhuis. Niet iedereen was er helaas, maar we hebben heel goed geoefend met de gamelan. Het ritme zat er goed in bij de gamelan en wij wisten onze bewegingen en posities. Met een lekker gevoel weggegaan, totdat ik de buitendeur opendeed. Het stortregende. Regenpak aan. Na 100 meter begeeft mijn lamp het. Ik houd de dynamo nog een paar keer tegen de band aan, met een laatste paar oplichtingen begeeft ie het en zijgt ineen. Helaas, ik was zo blij om eindelijk weer eens een fiets te hebben met normaal licht.

Foto shoot

2006-10-18T22:44:00.000+02:00

Woensdagmiddag, de verwarming staat aan in mijn praktijkruimte alias studio. Ik kleed me om in javaanse danskleding, het kostuum voor de mondrorini. Mijn favoriete kostuum voor mijn favoriete javaanse dans. Een beetje opmaken, poederen, oogschaduw, lijntje over de wenkbrauwen, lijntje onder de ogen. Ik weleens wat foto's gemaakt met de danskleding aan zonder de make-up op en dat stond toch niet echt. Ik heb het ongekend warm. De bel. Wat een kreng van een ding is dat, zo hard. De fotografe is gearriveerd. Vandaag is de foto shoot voor het artikel in Flair om mijn bijzondere hobby, javaanse dans. Ze komt eerst even kijken of het licht goed is om zonder extra lamp te werken. Buiten is het wel een beetje somber, maar omdat ik hoog zit en veel en grote ramen heb gaat het helemaal lukken. Ze moet nog 2x terug om d'r spullen te halen en om parkeergeld te betalen.
Alle spullen worden zoveel mogelijk aan de kant geschoven. We beginnen met staande posities. Ze zoekt naar iets expressiefs. Houding met pijl-en-boog. Daarna een aantal zittende posities. Hier moet ik meer met handposities werken. Of ik mijn hand iets verder kan houden, nee dat past niet in de javaanse dans. Voor de foto's moet ik ook rekening houden met welke hand-arm houdingen wel en niet in de javaanse dans mondrorini voorkomen, het moet wel echt zijn vind ik.
Na een uurtje of anderhalf heeft ze genoeg materiaal om aan te bieden. Ben benieuwd welke foto de Flair gaat kiezen. Het was heel leuk om te doen, aardige meid ook die fotografe.

bijzondere hobby

2006-10-04T22:35:00.000+02:00

Vorige week werd ik benaderd door het tijdschrift Flair. Of ik mee wilde werken aan een artikel over bijzondere hobbies en specifiek dan eigenlijk over een voorwerp dat mijn hobby zo bijzonder maakt. In mijn geval dan stelde ik voor mijn favoriete kostuum, de kain(batik lange rok) met samparan (sleep), mekak van fluweel met palletjes, de keris (dans mes), pijl-en-boog, de hoge hoofdtooi. Mijn favoriete kostuum hoort uiteraard bij mij favoriete dans. Dit is de mondrorini, de gevechtsdans tussen 2 prinsessen.
Eind van het jaar, waarschijnlijk het decembernummer staat het erin. Met een foto. De fotografe komt ergens half oktober om mij er mooi op te zetten. Ben benieuwd. Altijd leuk om gevraagd te worden. En wie weet stimuleert het jonge mensen met een indische of indonesische achtergrond om de klassieke dansen te gaan leren.

Oefenen Plan Plan

2006-10-02T01:00:00.000+02:00

Vanavond kwam het trainen pas laat opgang. Normaal beginnen we rond half 8, nu kwamen de meeste pas tegen 8-en binnen. We waren met z'n zessen, 1 zit in Indonesie, 1 was ziek. Na een kopje thee en wat bijkletsen (wat altijd erg gezellig is), aankleden en dan altijd warm draaien met Tayungan. Iedereen was nogal moe, dus hebben we het rustig (plan plan) aan gedaan. Alleen de Gambyong Pangkur (is oorspronkelijk geen klassieke javaanse dans) voor het optreden van november geoefend. Op een gegeven moment hield de cd-speler er spontaan mee op, een teken voor ons om het er ook maar bij te laten. Het regende toen ik terugfietste, bah!

Oefenen met live gamelan

2006-09-26T00:31:00.000+02:00

Het mooie van in het Gamelan huis trainen is dat we op dezelfde avond aanwezig zijn als de Gamelan groep. Dit is weliswaar tijdelijk i.v.m. de voorstelling op 12 november, maar toch is het heel prettig. Voor mij is het veel dichterbij huis, wat een hoop geren en gevlieg minder is na mijn werk. Daarnaast kunnen we ieder gewenst moment even bij de gamelan binnen vallen en de dans die we samen gaan uitvoeren oefenen. Deze keer ging het bijzonder goed. Wij moeten hier en daar nog wat aan de choreografie doen, maar het ritme zit er nu aardig in bij de spelers. Gamelan muziek maken om het muziek maken is anders dan muziek maken als begeleiding voor dans.

motor kopen ipv dansen

2006-09-19T22:52:00.000+02:00

Deze maandag kon ik helaas niet trainen. Ik ging samen met mijn man een nieuwe motor bekijken ergens in het Zuiden des lands. Een zelfde type BMW als diegene die gestolen is tijdens onze zomervakantie.

Niet dansen

2006-09-13T22:54:00.000+02:00

vorige week was weer de eerste training na de zomervakantie. vol goede zin op mijn fiets naar het Gamelanhuis. Daar aangekomen blijkt dat men vergeten is dat onze dansgroep de komende periode op maandagavond daar traint en dus staan alle muziekinstrumenten van de voorgaande groep er nog. Teveel om aan de kant te zetten, van drum tot keyboard tot piano. Dus na een kopje thee onder het genot van de gamelan klanken (zij oefenen in de andere ruimte) onverrichter zaken weer naar huis.

deze week geen training. ik was te laat van mijn werk.

de opendag in het Gamelan huis is verschoven naar van 6 naar 12 november.

Hoe het ooit begon

2006-08-28T22:10:00.000+02:00

Als klein kind hoorde ik altijd verhalen van mijn indische opa terwijl ik door oma-oma, zijn 2e indonesische vrouw, werd volgestopt met spekkoek. Ik was hoogstens 3 jaar denk ik, maar het gevoel van javaanse danseres te willen worden is me altijd bijgebleven. Het heeft ruim 20 jaar geduurd voordat ik eindelijk een groep vond waar ik mij kon aansluiten. Tijdens een festival Indonesia Nu in het Tropenmuseum volgde ik mijn eerste workshop. Daarna ben ik gebleven. 8 jaar lang heb ik bij de dansgroep Pare Anom gedanst. In het begin toch allemaal wat houterig in mijn bewegingen, maar na jaren kwam de soepelheid er meer in en ook het leren luisteren naar een kompleet ander ritme groeide. Inmiddels dans ik nu 15 jaar en kan me niet voorstellen dat ik ooit zal of moet stoppen. Een jaar of 3 heb ik bij Anaraga gedanst en nu train ik met Sinar Anyar.

javanese dance - selamat datang - welkom

2006-08-28T21:44:00.001+02:00

Ik heb reeds een weblog over mijn ayurveda en yoga praktijk, maar het leek mij ook leuk om nog iets meer over mijn grootste hobby Javaanse dans te vertellen anders dan op mijn website : http://home.hetnet.nl/~moniqueb/javadans.htm .
Dus gaan! Ajo Pergi!
Met terugwerkende kracht en wat er nog te wachten staat, is het wel leuk om het een en ander te vertellen over wat ik zoal meemaak met mijn dansvriendin, de dansgroep waar we meestal wekelijks mee trainen, de periodieke trainingen met de gamelan groep (het indonesisch orkest) en uiteraard over onze optredens, workshops en lessen.
Eerst volgende voorstelling is begin november met de gamelangroep in het gamelanhuis in amsterdam.