Workshop Javaanse dans op ISA- kinderdans

ook dit jaar voor alweer de 12e keer hebben Intan en Monique een javaanse dansworkshop georganiseerd voor de kinderen in groep 6 op de internationale school in amstelveen. er waren dit jaar nog meer kinderen dan anders.
iedereen was weer enorm enthousiast en de kinderen verdeeld in de jongens en de meisjes groepen deden weer goed hun best en hadden allerlei leuke vragen over de javaanse dans en over de mondrorini, de gevechtsdans waarvan Intan en Monique een stukje krissengevecht lieten zien als demo.

Javaanse Dansworkshop op ISA

Voor het 10e achtereenvolgende jaar hebben Intan en Monique weer een dansworkshop javaanse dans gegeven aan de groep kinderen van 9-10 jaar op de internationale school in Amstelveen. Het is donderdag 13 januari en het zo waar een keer droog. Deze keer geven we de javaanse dansworkshop op een open plek tussen 3 klaslokalen omdat het podium van het theater geboekt is. Het is weer een leuke intensieve anderhalf uur met leergierige jongens en meisjes.

Jaarlijkse javaanse dansworkshop IAS

19 januari, we doen vanmiddag weer onze jaarlijkse javaanse dansworkshop op de internationele school. Vandaag hebben we een chauffeur, de man van I. die ons naar de locatie brengt. lekker luxe. Ik heb weinig stem vandaag, dus we proberen de kinderen wat stiller te krijgen, maar ga er maar aan staan, 70 kids. We krijgen eerst de zaal naast het podium toegewezen om nog even wat uit te werken en te oefenen. we kleden ons ook even om. om 1 uur stromen de kinderen binnen en gaan we snel aan de slag. eerst is het weer een geharrewar om alle kinderen een sampur om te doen. dit jaar geen specifieke kleur voorkeuren. daarna laten we allerlei javaanse danskleding zien die we gebruiken tijdens dansvoorstellingen, zoals maskers, hoofdtooien, jasje en attributen als keris. ook doet Intan een aantal basisbewegingen voor waarbij ik uitleg wat het is. en dan aan het echte werk, de meisjes laten we vogeltjes spelen en de jongens zijn stoere mannen. doet het altijd goed. de kinderen zijn weer heel enthousiast. als afsluiting doen Intan en ik een stukje uit de javaanse dans de mondrorini, het stukje met het keris (messen) gevecht. ik moet altijd lachen aan het eind, de jongens vragen altijd, zijn het echte messen?
na het opruimen van de sampurs (altijd een hele ravage) gaan we boven nog even een bakkie thee doen in de klas van meneer O.

Javaanse dansworkshop & voorstelling Basisschool de Brugge

Vrijdag 22 februari, vijf voor half 7 gaat de wekker, het is nog donker buiten, onmenselijk vroeg en toch ben ik klaar wakker en heb er zin in. Vandaag gaan we een workshop javaanse dans geven op de Basisschoool de Brugge in Ede ter afsluiting van hun Indonesie project. Met de trein naar Intan en daar neem ik het stuur over en rijden we op ons gemak naar Ede. Het is druk op de weg en we komen een paar keer in een kleine file, al met al valt het mee.

Waar zouden we zijn zonder de navigatie. We belanden bij de verkeerde locatie van de school en worden doorgestuurd naar de andere locatie, .... hier weer terug dan ongeveer 2 rotondes nemen (hoe, links, rechts?) en dan zie je een groot rond gebouw, daar moet je niet zijn, maar in de noodgebouwen zitten ze.

De 2 docenten van de 2 groepen 8, Gerben en Ingrid, wijzen ons de weg en wij kunnen ons voorbereiden in een klein kamertje helemaal voor ons. Eerst is het ontzettend veel kabaal, de kinderen gaan even pauze houden en dan is het doodstil in het gebouwtje. Wij zijn wat verbaasd omdat we dachten om half 10 zo'n beetje te beginnen, maar goed we hebben nu de tijd om ons alvast op te maken voor de voorstelling later. Om 10 uur stommelt het hele boeltje weer binnen.

Deze keer doen we anders met de sampurs, deze kinderen zijn ouder en daardoor schat ik in zelfstandiger en leg uit hoe ze de sampur om kunnen knopen en deel ze uit. Dat scheelt driekwart van de tijd.

We leggen een paar dingen uit, laten wat javaanse dansbewegingen zien zoals "seblah sampur" "sembah" "jenkeng" "debug gejug"en dan gaan we met de meisjes (opvallend dat er altijd meer meisjes zijn) op de javaanse dansmuziek, kreasi baru - nieuwe creatie - de dans doen.

Daarna zijn de jongens aan de beurt, een kleiner groepje en de meester doet ook achterin mee.
Beide groepen komen 2x aan de beurt en het liefst gingen ze de hele dag door, want als ze waren geweest zeiden ze, hierna nog een keer he! Echt leuk zo enthousiast als ze waren. Tijdens de indonesische dansworkshop hebben we zelf natuurlijk geen tijd om foto's te maken en het leuke was dat alle foto's die nu met mijn camera gemaakt zijn door de kinderen zelf. Ze waren heel behulpzaam hierin. We hebben even de tijd om nog wat javaanse danskleding aan te trekken en dan is het tijd voor de javaanse dansvoor-stelling. We zitten net goed en wel in de dans en dan stopt de cd ermee. Balen. Iedereen vond het super jammer(zeiden ze later), ze waren helemaal gebiologeerd. Gelukkig heeft Intan ook nog een cd bij zich en beginnen we opnieuw. Het danst wel lekker "vrij" zo met een legging en kain half, vooral jengkeng zit veel lekkerder en steviger als niet alles zo strak word getrokken.

We krijgen een daverend applaus. Kinderen zijn altijd wel enthousiast, zo overweldigend hebben we echter nog niet meegemaakt. Dat geeft echt een kick en laad ons helemaal op met energie!

Intan stelt voor een groepsfoto. Die is erg leuk geworden. Daarna word ik omringd door allemaal meisjes die me het hemd van het lijf vragen, hoe lang duurt om zo'n dans te leren?, is de kris van echt metaal? hoe komen we aan die mooie kleding? is die gouden ketting niet zwaar om je nek? (even laten voelen). Grappig is dat al die meisjes (bijna) net zo lang zijn als ik en zij zijn pas 11-12 jaar. Zo klein ben ik nu ook weer niet dacht ik. : )

Afscheid nemen en inpakken. De terugreis gaat veel sneller. Voldaan en niet moe. Wederom een erg leuk project javaanse dans.

5 jaar javaanse dansworkshop bij IAS

Woensdagmiddag 10 januari, het is nat en vies weer. Halverwege de metrorit stapt Intan ook in de metro in en gaan we samen naar de Internationale School Amstelveen voor alweer het 5e jaar javaanse dansworkshop. Mijn paraplu waait continu de verkeerde kant op en ik besluit maar zonder naar de school te lopen. We zijn heel erg vroeg deze keer. De man achter de balie zegt wel 3x dat ie niet op de hoogte is van ons bezoek, maar hij zal toch onze contactpersoon Findlay bellen dat we er zijn. Oh, ja ik zie jullie toch op de lijst staan.
Na het uitwisselen van de nieuwjaarswensen, neemt Findlay ons mee naar zijn klaslokaal waar de leerlingen (dit jaar merendeel jongens dit jaar) nog op hun gemakje op de grond aan het spelen zijn.
Wij krijgen een kopje thee en een kaakje (doet me denken aan vroeger toen ik nog op de lagere school zat, kregen we ook altijd thee en een kaakje na schooltijd). We proberen 2 draagbare cd/cassettespelers uit. Bij de 1 werkt de cd-speler en bij de andere het cassettedeck. Dus allebei maar meenemen.
Om vijf over 2 druppelen de docenten met hun leerlingen binnen. De groep is dit jaar een stuk kleiner. "Normaal" hebben we zo'n 70 leerlingen in de leeftijd van 9-10 jaar. Dit jaar zijn het er "maar" 50.
Het begin is altijd een drukte van jewelste omdat we dan de sampurs, de danssjerpen om moeten doen bij de kinderen. Deze keer hebben we een javaanse moderne dans choreografie voor de meisjes gemaakt van een vogeldans, dus moeten de sampurs op de schouders vastgezet te worden om zogenaamde vleugels te maken. Met de jongens doen we de klassieke javaanse dans tayungan.
Eerst geven we uitleg en laten we verschillende danskleding en javaanse dansattributen als de keris (mes) zien.
Daarna gaan we met de meisjes de vogeldans doen, eerst wat bewegingen en de choreografie "droog" oefenen en daarna op muziek.
Als afsluiting geven Intan en ik een demo van de javaanse dans Golek Srirejeki.
Dan, opruimen. Altijd een hels karwei. We drinken nog een kopje thee en gaan weer terug naar huis. Het was weer leuk om te doen.

Choreografie javaans dans gereed

woensdag 29 november, de bonte zwaan aan het IJ. Laatste workshop javaanse mannen dans. Vandaag was ik ruim op tijd, gelukkig kon ik tussen de buien door fietsen.

Jan was nog in gesprek met de mensen van het Veemtheater over allerlei materiaal wat hij nodig heeft voor de voorstelling van 8,9,10 december.

Om half 4 zet ik de javaanse dansmuziek aan en beginnen we meteen met de choreografie die ik de week daarvoor had uitgewerkt en een paar keer met hen had doorgenomen.
In dit uurtje is het vooral vervolmaken van de javaanse dansposities en houdingen. De choreografie, wanneer op welke plek of naar welk plek je wat doet zat er al aardig in. De tancep, de javaanse basishouding vergelijkbaar met de ballet plie, maar dan een beetje meer wijdbeens blijft een moeilijk iets voor zowel Piet als Sijv. Het is altijd een uitdaging om de aandacht van hoofdzakelijk naar de handen gaan te laten starten bij de voeten en benen. Zoals wij geleerd hebben in de javaanse dans, als je voeten niet goed staan dan kun je je handen nog zo mooi bewegen, maar het ziet er toch niet uit.
Na een aantal keer samen oefenen, doet Sijv het een keertje alleen en kan ik corrigeren aan de voet en handposities en daarna doet opa Piet het ook een keertje alleen.

Ik ben heel benieuwd wat ze er van gaan bakken, ze hebben heel hard gewerkt en ik vind het heel knap wat ze in zo'n korte tijd hebben opgepikt. De javaanse dans is gecompliceerd en laat zich niet zomaar leren.